Konflikty szkolne są naturalnym wynikiem różnic w temperamentach, poglądach, oczekiwaniach i pragnieniach. Nie ma możliwości zapobiegnięcia i usunięcia całkowicie przyczyn konfliktów. Ważne jest natomiast, aby znajdywać wspólnie sposoby ich rozwiązywania. Jesteśmy przyjaciółmi Nigdy nie będzie miał szans na rozwiązywanie szkolnych konfliktów ten rodzic, który przez własne dziecko nie jest postrzegany jako przyjaciel. Tylko bliska relacja i więź emocjonalna pozwala dzieciom „otworzyć się”, zwierzyć i wyżalić. Warto także podkreślić, że bliskiej więzi nie da się stworzyć w jedno wspólnie spędzone popołudnie czy jedno wspólne wyjście na lody. Poprawną relację z dzieckiem tworzy się latami. Nie zawiedź mnie Dzieci nie wybaczają łatwo. Jeśli raz zawiedziemy ich zaufanie, przez wiele lat mogą mieć kłopot z tym, aby im ponownie zaufać. Klasa – mój świat Główne miejsce dziecięcej aktywności życiowej jest klasa i szkoła. To epicentrum wszelkich wydarzeń. Miejsce, gdzie dziecko spędza największą część dnia. To tutaj dziecko zjada co najmniej dwa posiłki, w tym obiad, to tutaj nawiązuje bliskie relacje z rówieśnikami, zawiązują się szkolne przyjaźnie i miłości. Dlatego też nie lekceważ szkolnych konfliktów dziecka. Jeśli syn lub córka zgłasza Ci, że w szkole dzieje się coś niedobrego, nie bagatelizuj problemu. Dla dziecka to prawdopodobnie duży stres, a często nawet poważny problem. Rola wychowawcy Niestety, rodzice mają niewielki wpływ na jakość szkolnego życia. Ocenia się, iż największy wpływ ma wychowawca. To on może łagodzić szkolne konflikty i czuwać nad wartościowymi relacjami szkolnymi. Dlatego też, jeżeli dziecko sygnalizuje Ci kłopoty, pierwsza osoba, do której powinnaś się zwrócić, to szkolny wychowawca. Staraj się traktować go jako przyjaciela, a nie wroga czy osobę winną zaistniałej sytuacji. Stanąć twarzą w twarz z problemem Jak wynika z ankiet i badań prowadzonych wśród uczniów i nauczycieli, szkolne konflikty często nie są „podnoszone” na forum klasy. Nauczyciele przyznają, że dzieje się tak z powodu chęci zachowania chociażby pozorów spokoju. Konfrontacja, czyli jawne, otwarte rozmawianie o problemie, sprawia, że istnieje ryzyko eskalacji agresji. Aby konfrontacja przebiegła pomyślnie, potrzebny jest dobry mediator, najczęściej nauczyciel, który pomoże zwaśnionym stronom dojść do porozumienia. Rola rodzica może tutaj zatem polegać na rozmowie z wychowawcą i próbie ustalenia wspólnej strategii mediacji. Wyzwanie Zarówno nauczyciele, jak i uczniowie, często ulegają konfrontacji i jawnego rozwiązywania sporów. Panuje niebezpieczne, niekorzystne przekonanie, że „lepiej siedzieć cicho”. Warto z uczniami, jak i nauczycielem, podejmować rozmowy, mające na celu doprowadzenie do otwartego sporu. Rozwiązywanie szkolnych konfliktów jest jedną z „lekcji życia”. Dzieci, które już wkrótce staną się osobami dorosłymi, będą niejednokrotnie zmuszone do stawiania czoła konfliktom w pracy i w środowisku życia. Warto zatem zadbać o to, aby już w szkole nauczyły się prowadzić rozmowy, mające na celu rozwiązanie konfliktu. Źródła konfliktów szkolnych Badania dowodzą, że najczęstsze źródła konfliktów w klasie i szkole to te wynikające z różnic majątkowych. Są one powodem izolacji, wyszydzania i alienacji dzieci uboższych. Kolejne przyczyny to chęć dominacji w grupie, walka o to, kto jest bardziej „wygadany” i błyskotliwy. To stąd biorą się wszelkie niewłaściwe zachowania na lekcjach, utrudnianie nauczycielom prowadzenia lekcji i brak dyscypliny w klasie. Innym rodzajem szkolnych konfliktów jest zaburzona relacja nauczyciel – uczeń. Uczniowie wskazują, że najczęstsze konflikty z nauczycielami to te, w których uczniowie mają poczucie niesprawiedliwego oceniania oraz zbyt wysokie wymagania (duża ilość kartkówek czy zadań domowych). Rozwiązywanie konfliktów szkolnych W powyższym artykule przedstawiliśmy kilka źródeł konfliktów szkolnych. Wiedza ta jest niezbędna do tego, aby w sposób konstruktywny rozwiązywać je. W kolejnym artykule o szkolnych konfliktach postaramy się znaleźć sposoby ich rozwiązywania.